Tbs Diyetisyeni Ne Yapar? Bir Yolculuğun Hikâyesi
İlk kez bir diyetisyene gitmeye karar verdiğimde, Kayseri’nin soğuk bir sabahında, karın hafifçe yerleri kapladığı bir günün sabahıydı. Her şey bir anda olup bitmişti. Çalışma saatlerim ve yoğun gündemim arasında bir zaman bulup, son dakika kararımın beni götüreceği yeri bilmeden adım attım. Hemen aklıma geldi: Tbs diyetisyeni ne yapar? Yıllarca söyledikleri, yazılanlar… Ama içimde beliren o rahatlama ve korku karışımı duyguyu anlatmak kolay değil.
Öyle ya, yıllarca sağlıklı yemekler yediğimi düşünmüştüm. Ama her sabah aynada gördüğüm yansıma hep başka bir şey söylüyordu. Belki de yıllar içinde biriken her duygunun, her yediğim şeyin ardında bir başka hikâye vardı, kim bilir?
O An, Kapıdan İçeri Girdiğimde
Kapıyı açtım. Gözlerim önündeki modern ofisteki ilk bakışta ferahlatıcı olan ama bir o kadar da soğuk hissettiren düzeni taradı. Tüm bu düzenin içinde benim hissettiklerim bir yana, her şey çok profesyoneldi. Hafif bir müzik, serin bir hava, sıcak bir karşılama… Ancak her şeyden önce, o odada bana en çok ihtiyaç duyduğum şey, içimdekini birine anlatma arzusuydu.
Diyetisyen, o sırada kapıdan içeri girdi. Hızla gülümsedi ve beni karşısındaki sandalye ile davet etti. Hafifçe otururken, içimdeki endişeyi gizlemeye çalışarak, “Benim gibi biri için bu yolculuk nasıl bir yer olur?” diye sordum.
“Burada, bir yolculuk başlatıyoruz,” dedi, gülümseyerek.
O an bir şey fark ettim: Burası sadece bir danışmanlık hizmeti değil, benimle konuşulacak, sadece yemek değil, duygularımın da yönlendirileceği bir yerdi. Tbs diyetisyeni ne yapar sorusunun cevabını daha o anda bulmuştum. O bana sadece sağlıklı beslenmenin yolunu göstermekle kalmayacak, bunu benimle birlikte hissedecek ve yaşatacaktı.
Başlangıç: Korkunun ve Umudun Karışımı
İlk haftalarda her şey yolunda gitmedi. Onun söylediği her şeyi yapmaktan başka bir şey düşünemiyordum. Yemeklerimi, alışkanlıklarımı değiştirmek… Yavaş yavaş ama emin adımlarla bir şeyler yoluna girmeye başladı. Ancak bazen, çoğu zaman, sabahları aynada gördüğüm yansıma ile kafamda çelişen sesler birbirine karışıyordu. O kadar çok his vardı ki, bazen bir tabakta mutlu olurken, bazen aynı tabakta hayal kırıklığı buluyordum.
“Bu ne kadar sürecek?” diye sordum bir gün, çaresizlik içinde.
Tbs diyetisyeni, sakin bir şekilde, “Bu bir yolculuk, seninle birlikte yürüdüğümüz bir yolculuk. İleriye doğru attıkça, her adım biraz daha güçlenecek,” dedi. Bu cümle, her şeyin başka bir boyutta olduğunu fark etmeme neden oldu. Bu, sadece diyet yapmak değil, bir hayatı değiştirmekti.
Birkaç hafta sonra, artık sadece yemekleri değil, kendi bedenimi dinlemeyi öğrenmeye başlamıştım. O diyetisyenle yapılan her görüşme, yemeklerimin dışında bir şeyler daha anlamaya itti beni. Özellikle bana, tıpkı nasıl mutlu olduğumda, ya da stresli olduğumda ne yediğimi sorarken fark ettim ki, bu bir şekilde hayatımın tüm boyutlarına etki ediyordu.
İlerleyen Zamanlar: Kendi Ritmimi Bulmak
Bir gün, birazcık moralim bozulmuştu. Bedenimde değişiklikler olmaya başlamıştı ama o gün, gerçekten o kadar kolay değildi. Yine o kapıdan içeri girdim, yüzümde bir gülümseme ama içinde belirsiz bir kaygı vardı.
O anda, diyetisyenim derin bir nefes aldı ve “Ne hissettiklerini anlıyorum, ama unutma, bu yolculuğun sonu yok. Burada sadece yavaş ama sağlam bir değişimi hedefliyoruz. Her şeyin bir başlangıcı olduğu gibi, her şeyin bir süresi de var, ama nihayetinde ne yapman gerektiğini biliyor olacağız.” dedi. Bunu söyledikten sonra o kadar büyük bir rahatlama hissettim ki. Sadece gıda değil, kendimle barışmak, kendimi yeniden sevmenin yollarını arıyordum.
Sütlaç gibi bir tatlıyı yediğimde bile, o günler için minnettarlığımı hissediyordum. Sadece yemek yememek, sadece sağlıklı olmak değil, mutluluğun tadını çıkarabilmekti bu yolculuk. Diyetisyenim, bana, yemeklerin duygusal boyutunu da öğretmişti. Sadece fiziksel değil, her yönüyle.
Sonuç: Kendime Yeni Bir Yol Çizdim
Bugün, her şey daha farklı. Diyetisyenle geçirdiğim zamanın, sadece kilo vermek değil, kendimi tanımak, iyileşmek ve daha sağlam bir psikolojik temel kurmak için çok önemli olduğunu fark ettim. O bana, yemekle değil, duygularımla barışmayı öğretti. Bu yolculuk, bir anlamda kendi iç yolculuğumdu.
Her zaman aradığımız şey aslında basit; daha sağlıklı bir beden değil, daha sağlıklı bir ruh. Diyetisyenim, bana bunu gösterdi. Ve belki de hepimiz, bir diyetisyenle değil, aslında kendi iç yolculuğumuzu keşfederken sağlıklı bir insan olabiliriz.